Sjoerd Bakker, 1952 geboren te Wolvega.
Ik heb geen onderricht tot schilderen gehad, maar schilder al vanaf 1974.
Studeerde rechten in Groningen (het bewijs ervan is weggegooid).
Buiten het schilderen slechts 4 interesses:
Vrienden en alcohol
Noord Amerikaanse Indianen oorlogen 1713-1898
Wielren wedstrijden uitgezonden door de BRT
Skypen met Ivonne
De fysieke wereld is voor mij het referentie-kader, en vele grote kunstenaars zijn mijn voorbeeld.
Het gaat nooit om imiteren: je maakt nieuwe vormen.
Mijn schilderen dient geen doel.
Het beeldt niets na, het beeld niets af.
Noch de fysieke wereld, noch het leven
Tijdens het proces van schilderen probeer ik de principes die achter de techniek schuil gaan, te volgen door een persoonlijke daad van nietsontziende adoratie.
Deze principes zijn een neerslag van esthetiek.
(Dat houdt in dat slechts door een gevoel van schoonheid de innerlijkheid zichtbaar kan worden)
Het is niet: toepassen van regels.
Je moet voortdurend alles op het spel zetten om sterkere “vormen” en diepere inzichten te laten ontstaan
Het volgen is zowel overgave als confrontatie
Dit alles in de aanname dat bovengenoemde principes een verheven wereld vertegenwoordigen die zich dient te manifesteren als schilderij.
Die wereld overstijgt onze persoonlijkheid en psyche en kan niet zozeer door het denken of het voelen worden bevat.
Wat over lijkt te blijven is een besef van overweldigende betekenisloosheid.
Vorm is inhoud.
Door de persoonlijke manier waarop het schilderen wordt benaderd vindt het persoonlijke aspect z’n neerslag in een specifieke versie.
Tegelijkertijd ben ik voortdurend beinvloed geweest door andere versies, stijlen vanuit de schilderkunst of andere media.
Ik wil zo snel mogelijk schilderen en probeer het minimum te gebruiken van wat nodig is.
Soms is het werk binnen een uur voltooid.
Anders werk in een serie van korte sessies.
Deze buitengewoon interessante tekst verhoogt evenwel de kwaliteit van het kunstwerk niet.
Als raad geeft ik: vergeet bv. deze tekst ,vergeet associaties en wees uitsluitend bewust van de beweging van het oog totdat je ontdekt wat dat doet met je besef van schoonheid.